Αρχή και τέλος της αρετής είναι η αγάπη…

 

Αρχή και τέλος της αρετής είναι η αγάπη…

«Αρχή και τέλος της αρετής είναι η αγάπη. Την αγάπη έχει για ρίζα η αρετή, αυτήν για προϋπόθεση και θεμέλιο, αυτήν για κορυφή». (Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

«Ν’ αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου με όλη την καρδία σου και με όλη την ψυχή σου και με όλο το νου σου. Αυτή είναι η πρώτη και μεγαλύτερη εντολή. Δεύτερη δε, όμοια με αυτή, είναι: Να αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. Απ’ αυτές τις δυο εντολές εξαρτώνται όλος ο νόμος και οι προφήτες». (Ματθ. κβ’ 37-40)

Η θλίψη σας και η προσευχή σας γι’ αυτούς που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας είναι ευάρεστη στο Θεό

Πονάτε και προσεύχεστε για του συγγενείς σας που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας.

Η θλίψη σας και η προσευχή σας γι’ αυτούς είναι ευάρεστη στο Θεό.

Αν δεν έχει σβηστεί καθετί καλό από τις ψυχές τους, αν υπάρχει ακόμα μέσα τους κάτι, που να επιτρέπει και στην προσευχή σας να καρποφορήσει και στη χάρη του Θεού να ενεργήσει, τότε θα συνέλθουν, θα μετανοήσουν, θα δουν το φως του Κυρίου και θ’ ακολουθήσουν το δρόμο Του.
Να προσεύχεστε όσο μπορείτε πιο εγκάρδια.

Η θερμή και καλοπροαίρετη προσευχή σας δεν θ’ αφήσει αδιάφορες τις ψυχές τους – γιατί οι ψυχές επικοινωνούν μυστικά – και δεν θα μείνει ατελέσφορη.
Θα σκορπίσει τους ολέθριους λογισμούς τους και θα τις οδηγήσει στη θεογνωσία.
Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Το δυνατότερο όπλο που ο διάβολος χρησιμοποιεί εναντίον μας

Λένε μερικοί: «Έχω κάνει μεγάλες και πολλές αμαρτίες δεν υπάρχει για μένα συγγνώμη και σωτηρία.»

Αυτή η φράση είναι τελείως αντιορθόδοξη και αντιεκκλησιαστική δεν έχει καμιά σχέση με τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού.

Η εκκλησία είναι νοσοκομείο, ιατρείο ψυχών.
Γι’ αυτό βρισκόμαστε μέσα στην εκκλησία, όπως λέει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος:

«Δεν υπάρχει ασυγχώρητη αμαρτία, παρεκτός από την αμετανόητη».
Δεν υπάρχει καμιά αμαρτία που να μη διαλύεται με τα δάκρυα της μετάνοιας. Σε τελευταία ανάλυση δεν θα κολαστούμε γιατί αμαρτήσαμε, αλλά γιατί δεν μετανοήσαμε.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει:

«Κανένας δεν πρέπει να απογοητεύεται για τη σωτηρία του. Αμάρτησες; Μετανόησε. Χιλιάδες φορές αμάρτησες; Χιλιάδες φορές μετανόησε.»

Και ο άγιος Νείλος ο ασκητής λέει κάτι το εκπληκτικό, που δείχνει την αμέτρητη αγάπη του Θεού:

«Δεν επιθυμεί με τόση μανία ο εραστής την ερωμένη του, όπως ο Θεός την ψυχή που θέλει να μετανοήσει!»

Η απόγνωση και η απελπισία, επομένως, είναι καθαρή επινόηση του διαβόλου, είναι το τελευταίο του όπλο.
Λέει πάλι ο ιερός Χρυσόστομος:

«Ο διάβολος δεν έχει άλλο όπλο τόσο δυνατό, σαν την απελπισία, γι’ αυτό και δεν του δίνουμε τόση ευχαρίστηση όταν κάνουμε την αμαρτία, όση όταν απελπιζόμαστε.»

orthodoxia.online

Αν ήξερες θα τηρούσες και σήμερα Δευτέρα τη νηστεία

Η πνευματική δύναμη που αποκτούν όσοι Ορθόδοξοι νηστεύουν την Δευτέρα προς τιμήν των ασωμάτων Αγγελικών Δυνάμεων είναι πολύ μεγάλη

Δείτε την παρακάτω ιστορία:

Ο πατήρ έδιωχνε δαίμονες.
Μια σχετικά γηραιά κυρία γάβγιζε…!

Σκεπτόμουν ποιος μπορούσε να γαβγίζει στην εκκλησία;
Μετά είδα δύο ανθρώπους που την έφερναν στα μπράτσα τους.
Η γυναίκα αντιστεκόταν επειδή είχε πολύ δύναμη μέσα της.
Ο πατήρ βγήκε και είπε:
«Αδελφοί και αδελφές, όποιος νηστεύει τη Δευτέρα παρακαλώ ας την παραλάβει».
Την πήραν δύο γριές, και η δαιμονισμένη τις ακολούθησε χωρίς καμιά αντίσταση.
Ο πατήρ τις σταύρωσε.
Ήμουν μακρύτερα.
Άκουσα μόνο «Μαρία» και δεν ξέρω τι άλλο, και αυτή άρχισε να ψάλλει μια προσευχή.
Είχε αναλάβει.
– Ο δαίμων βγήκε;
– Ναι ο πατήρ απαγόρευε στους δαίμονες να μιλούν.
Έδιωχνε τους δαίμονες μακριά.
Αλλά αναφερόμενος στη νηστεία της Δευτέρας επέμενε πολύ;
Ναι, πάρα πολύ.
Ο πατήρ θα μου έλεγε, όταν ήδη νήστευα τη Δευτέρα:
«Είναι πολύ καλό που νηστεύεις τις Δευτέρες. Αυτοί που νηστεύουν τις Δευτέρες έχουν αληθινά μεγάλη δύναμη»!
Ο πατήρ έλεγε ότι όταν παρουσιασθείς στην Φρικτή Κρίση, θα σου δώσουν πτέρυγες αν σέβεσαι όπως πρέπει αυτή την ημέρα!
(Είναι νηστεία προς τιμήν των ασωμάτων Δυνάμεων).
Πρωθιερεύς Νικολάι Ραγκόζιν (6 Δεκ. 1898 – 16 Δεκ. 1981)

«Επικαλέσου το όνομα του Κυρίου με πίστη και αμέσως θα καταλάβεις ότι ήσουν καλεσμένος για την βασιλεία του Θεού»

Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Όλοι μας είμαστε πιστά τέκνα του Θεού, άλλος πρώτος και άλλος δεύτερος. …Όλοι είμαστε καλεσμένοι για την βασιλεία του Θεού. Και οι πρώτοι και οι δεύτεροι εισέλθετε στον νυμφώνα του Χριστού. Είσαι πρώτος, είσαι δεύτερος, είσαι εκατομμυριοστός; επικαλέσου το όνομα του Κυρίου με πίστη και αμέσως θα καταλάβεις ότι ήσουν καλεσμένος για την βασιλεία του Θεού.
Στους αποστόλους, στους αγίους, σε όλους τους χριστιανούς λέει ο Κύριος: «χαίρετε ὃτι τά ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοίς οὐρανοῖς». Γράφηκαν οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, γραφήκαμε και εμείς στον ουρανό. Μας περιμένει στην χαρά του ο Κύριος. Πρώτοι και δεύτεροι και τρίτοι, όλοι ας ομολογούμε τον Θεό με την χαρά μας και ας γινόμαστε καυχήματα της Εκκλησίας μας, σαν να είμαστε όλοι απόστολοι και μυροφόροι, προ πάντων όμως θερμοί εραστές του Ιησού Χριστού, ώστε κάθε ημέρα να έχουμε πασχαλινή χαρά.
Ο Χριστός, όταν αναστήθηκε και είδε την Μαρία την Μαγδαληνή, την εκάλεσε: «Μαρία». Δεν τον είχε γνωρίσει προηγουμένως, διότι είχε αλλάξει το σχήμα του. Όταν της μίλησε με το όνομά της, κατάλαβε ότι αυτός είναι ο Χριστός και λέγει: «ραββουνί», που σημαίνει «διδάσκαλέ μου!». Έτσι, ονομαστικώς, μας καλεί και εμάς ο Χριστός. Και όπως εκείνη απάντησε «ραββουνί», «διδάσκαλέ μου», ομοίως και εμείς να νοιώθουμε ότι είναι δικός μας ο Χριστός και ότι τον έχουμε μέσα μας. Όταν θα είμαστε χαρούμενοι, θα μπορούμε να ευχόμαστε και στους άλλους την χαρά.
Με πολλή χαρά σας χαιρετώ και σας εύχομαι θερμώς με τα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε». «χαίρετε καί συγχαίρετέ μοι». «Πάντοτε χαίρετε».

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Ο Θεάνθρωπος και τα ανθρώπινα συστήματα

Ο Θεάνθρωπος και τα ανθρώπινα συστήματα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Κάθε χρόνο, τη Μεγάλη Εβδομάδα, με τα ιστορούμενα γεγονότα, τις κατανυκτικές ακολουθίες  και την επίκαιρη υπέροχη υμνογραφία, οι Χριστιανοί βοηθιούνται, περισσότερο από τις άλλες ημέρες του χρόνου,  να βιώσουν την αγάπη του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού προς τον άνθρωπο. Είναι μέγα το μυστήριο της Δημιουργίας και της υπέρτατης θυσίας του Θεανθρώπου, για να διδάξει στον άνθρωπο τον τρόπο της ευλογημένης επίγειας ζωής του  και της σωτηρίας του. 

            Ο Νικόλαος Αρσένιεφ στο βιβλίο του «Αποκάλυψη αιώνιας ζωής» σημειώνει: « Η φάτνη, η δίχως σπίτι ζωή του οδοιπόρου, η διδασκαλία και η υπηρεσία, συνυφασμένα με τους διωγμούς, που Του επέβαλαν οι εχθροί Του, η σύλληψή Του, η δίκη, τα δεινοπαθήματα, η Σταύρωση και ο θάνατός Του - όλα τούτα τα πασίγνωστα συνιστούν μιαν αποκάλυψη βαθύτατης ταπεινοσύνης και αγάπης, που αποκρυσταλλώνεται στην αυτοθυσία Του. Προσέξετε όμως πόσο αυτή η πραότητα – ταπεινοσύνη συγχρόνως διαπνέεται από άρωμα Θείου μεγαλείου. Μια υπέρτατη Παρουσία ευωδιάζει σ’ αυτή την πραότητα – ταπεινοσύνη» (Ματθ. ια΄29).  

            Ο ιδιοφυής ποιητής και στοχαστής Γιώργος Σαραντάρης (1908-1941) στο φιλοσοφικό δοκίμιό του «Η παρουσία του ανθρώπου» τονίζει ότι ο Χριστιανισμός «διδάσκει ως μέσο για να μπορεί το άτομο να νιώσει τ’ άλλα άτομα, την αγάπη και είναι φανερό πως το τωρινό άτομο δε μπορεί να σβήσει μήτε την ιστορία, μήτε το αιώνιο παράδειγμα του Χριστού». Σε άλλο σημείο του ίδιου δοκιμίου ο Σαραντάρης αναφέρει πως η αγάπη δεν μπορεί να βιωθεί από το τωρινό άτομο, γιατί αυτό είναι προσκολλημένο στην ατομική του ζωή και στον ατομικό του θάνατο, φαινόμενο, που «κατά παρεξήγηση» ονομάζεται «εγωισμός».

 Προχωρώντας τη σκέψη του ο Σαραντάρης υπογραμμίζει: «Το παράδειγμα του Χριστού, το παράδειγμα του Θεού – Ανθρώπου, είναι παράδειγμα, είμαστε βέβαιοι για τούτο, για μας και για τους χριστιανούς όλων των εποχών, και, πιστεύουμε, για όλα τα άτομα της γης και όλων των μελλούμενων εποχών...Για μας η πίστη στον Θεό – Άνθρωπο  οφείλει να είναι το ιδανικό των ατόμων όλων των εποχών. Πάνω σε τούτο σχεδόν δεν δεχόμαστε συζήτηση».

            Το ζήτημα είναι ότι την υπέρτατη θυσία του Θεανθρώπου δεν εννόησαν και δεν εβίωσαν πολλοί άνθρωποι. Έμειναν και μένουν κλεισμένοι στον ηδονισμό τους, όποια μορφή και αν έχει αυτός. Ευλόγως ο Σαραντάρης στο ίδιο πόνημά του διερωτάται πώς όσα άτομα έχουν στις φλέβες τους  το δηλητήριο του ηδονισμού των πρόσφατων αιώνων της ευρωπαϊκής ιστορίας, και που κατά συνέπεια τους αποκλείεται η οδός της αγάπης...πώς θα πετύχουν ο Θεός – Άνθρωπος να διαμορφώσει ολάκερο τον βίο τους, να βρίσκεται παρών σε όλες τις πράξεις τους;

            Οι άνθρωποι που αρνούνται να αποδεχθούν την αγάπη του Θεανθρώπου προσφεύγουν στα ανθρώπινα συστήματα για να πορευθούν. Όλα ξεκινούν με μιαν αισιοδοξία και όλα καταλήγουν στην απογοήτευση της αποτυχίας... Όσο ο άνθρωπος δεν ακολουθεί τον Θεάνθρωπο  ακολουθεί στην πορεία του τον Σίσυφο.-

πηγή

Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 11:00:00 π.μ.

Θέλετε να μάθετε πόσο αξίζει η ψυχή σας; ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΗ ΜΟΝΑΧΗ.

Ρωτήστε το δαίμονα
Που αγωνίζεται κάθε μέρα να σας την κλέψει.
Ρωτήστε τον Χριστό που κατήλθε
Από τον ουρανό στη γη για να τη σώσει.
Εμείς πόσο την εκτιμάμε όταν:
Ο υπερήφανος την πουλάει για μια μάταια σκέψη.
Ο φιλάργυρος για λίγο χρήμα.
Ο ασελγής για μια στιγμή ηδονής.
Ο μέθυσος για ένα ποτήρι κρασί.
Ο βλάσφημος για ένα ξέσπασμα θυμού.
Ο θυμώδης για ένα ξέσπασμα εκδίκησης.

Αντί να πλουτίσουμε την ψυχή μας με προσευχή, μελέτη Αγίας Γραφής και τακτική Θεία κοινωνία. Είναι ανεκτίμητη η αξία της ψυχής.

Ας το αναγνωρίσουμε και ας εργαστούμε να αποκτήσουμε μία Άγια χριστιανική ψυχή.

πηγή
Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ στις 11:00:00 π.μ.